Geneza Fundacji Dzieciom „Zdążyć z Pomocą":

"Bywa tak, że nieszczęście, które nas dotyka, sprawia, iż w poczuciu krzywdy oddalamy się od Boga, świata i ludzi. Bywa też tak, jak zdarzyło się w przypadku założyciela tej Fundacji, że własne nieszczęście otwiera oczy na nieszczęście innych.

Interesy szły znakomicie, luksusowa i wygodnie urządzona willa na warszawskim Żoliborzu czekała na swoich właścicieli. Za cztery tygodnie, na Święta Wielkanocne, mieli się wprowadzić. Właściciele cieszyli się, uznali to za dar i uśmiech losu. A tymczasem... stało się inaczej.

W wypadku samochodowym zginęła żona właściciela i jadący z nią dwudziesto-dwuletni kierowca. Nie da się zmierzyć bólu tych, którzy pozostali: męża, syna i córki oraz oczekującej dziecka żony kierowcy. Jak dalej żyć? Jak znaleźć się w tej tragedii... była jak otwarta rana.

Dobra materialne, pieniądze - czym są wobec nie dających się zagłuszyć bólu i samotności... Jak udźwignąć cierpienie? Po kolejnym dniu przychodziła kolejna noc i życie domagało się nowego sensu. Najtrudniej pogodzić się z cierpieniem dziecka i jego sieroctwem. A przecież gdzieś też są dzieci cierpiące z tych samych lub innych powodów. Od tej myśli blisko już było do idei założenia fundacji na rzecz dzieci w różny sposób pokrzywdzonych przez ludzi lub los.

Tak zrodziła się Fundacja, która w roku 1998 rozpoczęła swoją rzeczywistą działalność.

Właściciel ani jego rodzina nie wprowadzili się do nowej willi. Stała się ona siedzibą Fundacji. Właściciel willi uznał, iż jej przeznaczenie zostało naznaczone dziwnym zbiegiem okoliczności, nakazującym uszczęśliwić nie siebie, lecz innych, zgodnie ze słowami Juliana Tuwima „...uszczęśliwiać innych i w ich szczęściu znaleźć własne".